156. axrıncı variant

hansı ki bir zamanlar dinə inamımın itməsiylə varoluş ağrısı çəkirdim, sonradan özümə məqsədlər qoydum və bu fikir artıq beynimdə yoxdu. Ama belə bir şey var ki demək olar hər gün fikirləşirəm ki, görəsən gələcəkdə filan situasiya baş versə intihar edərəm mi? Əsir düşməmək üçün, şikəst qalsam belə yaşama davam etməmək üçün və sair. Yollarını belə fikirləşirəm ki hansı situasiyada hansı yol rahat olar.

Bir insan intiharı beyninə qoyubsa, məncə o yoldan çıxmağın tək yolu yenə özündədi. Təbii istisnalar ola bilər, yaş azdırsa çevrə təsiri bu fikirdən yayındıra bilər, amma var olmaqdan ağrı çəkən yetkin ağlı başında bir kəsi kim necə yayındıra bilər?